عِزّآباد

دهه آخرذی الحجه درسر اسر جهان تشیع ایام آمادگی برای برپایی خیمه عزای حسین علیه السلام است .این روزها همه به نوعی خود را برای بزرگداشت این ایام آماده می کنند ، مساجد وتکایا سیاه پوش می شوند ، علم ها ونشان های سیاه برسردرب منازل ومعابر ومغازه نصب می گردد ، همه ازکوچک وبزرگ وپیروجوان یکسره لباس عزا برتن می کنند ، طبل ها بازسازی ، شیپور ها وسنج ها با ناله کنندگان همنوا می شوند ، هیئت ها شکل می گیرد برنامه ها تنظیم می شود وشوروشورشی برپا می شود که به گفته محتشم

بازاین چه شورش است که درخلق عالم است؟؟؟؟؟

باز این چه نوحه وچه عزا وچه ماتم است ؟؟؟

شاید به جرات می توان گفت درشهرستان ما هیج محله ، آبادی ، مزرعه ویا جایی که حداقل چند نفرسکنه دارد رانمی توان یافت که دراین ایام مجلس عزای حسین برپا نشود .

دراین ایام صدوقی ها روز را با لعن وسلام زیارت عاشورای حسین آغازمی کنند وبا روضه خوانی وتعزیه گردانی به شب می رسانند وشب ها ست که غوغا برپا می شود ...

بوی جذاب آش های نذری ، حلوا وشعله زردوعطر پلوهای خوشمزه وخورشت های خوش طعم حسینی درگوش وکنارهرمحل به مشام می رسد .

فضا وزمین واسمان با هم درغم حسین هم آوازشده اند ودراین ایام آنچه به گوش می رسد زمزمه حسین ، حسین عاشقانی است که درسوگ مولای خویش اشک می ریزند ..

امید است خداوند نام ماراهم درشمارعزاداران واقعی حسینی ثبت نماید .انشاء الله